Inlenersbeloning afgeschaft: Wat verandert er?
De inlenersbeloning is al jaren een vertrouwd begrip binnen uitzenden en detachering. Sinds 1 januari 2026 is dit uitgangspunt gewijzigd. De inlenersbeloning is afgeschaft en vervangen door het principe van gelijkwaardige arbeidsvoorwaarden.
Deze verandering heeft directe gevolgen voor uitzendkrachten, gedetacheerden en opdrachtgevers. In dit artikel lees je wat de wijziging inhoudt en wat dit in de praktijk betekent.

Wat is de inlenersbeloning?
De inlenersbeloning zorgde ervoor dat flexwerkers op een vast aantal elementen dezelfde arbeidsvoorwaarden ontvingen als medewerkers die rechtstreeks bij de opdrachtgever in dienst waren. Het ging onder meer om loon, toeslagen, werktijden en een vaste eindejaarsuitkering, gebaseerd op de cao van de inlener.
Waarom verdwijnt de inlenersbeloning?
De aanpassing volgt uit ontwikkelingen in wet- en regelgeving rondom gelijke beloning. Uitzendkrachten hebben recht op gelijkwaardige beloning ten opzichte van vaste krachten. Verschillen tussen cao’s, uitzonderingen in regelingen en interpretatieverschillen maakten het systeem complex en foutgevoelig. Dat zorgde voor onzekerheid bij flexwerkers en opdrachtgevers.
Met aangepaste wetgeving en cao-afspraken is daarom gekozen voor een eenvoudiger en toekomstbestendiger uitgangspunt. Door te werken met gelijkwaardige arbeidsvoorwaarden ontstaat meer duidelijkheid, meer ruimte voor maatwerk en een betere balans in het totale arbeidsvoorwaardenpakket.
Wat verandert er vanaf 2026?
Sinds 1 januari 2026 geldt binnen de cao voor uitzendkrachten niet langer de inlenersbeloning. In plaats daarvan staat het totaal aan arbeidsvoorwaarden centraal.
Dit betekent niet dat arbeidsvoorwaarden één-op-één gelijk moeten zijn aan die van de opdrachtgever. Wel moet de totale waarde vergelijkbaar zijn. De beoordeling verschuift daarmee van losse onderdelen naar het geheel.
Wat betekent dit voor verschillende vormen van flexwerk?
Uitzendkrachten
Voor uitzendkrachten betekent het verdwijnen van de inlenersbeloning dat hun beloning moet bestaan uit een arbeidsvoorwaardenpakket dat in zijn geheel gelijkwaardig is.
Niet alleen het uurloon telt mee, maar ook pensioen, verlof en andere voorwaarden. Dat zorgt voor meer samenhang en een eerlijker totaalbeeld van de beloning.
Detachering
Ook is het uitgangspunt van de inlenersbeloning binnen detachering veranderd. Waar detacheerders vroeger het uitgangspunt hadden dat zij niet onder de cao voor uitzendkrachten vallen, omarmen zij nu het principe van gelijkwaardige arbeidsvoorwaarden door middel van het afsluiten van een eigen cao.
Dit sluit beter aan bij langdurige inzet. Arbeidsvoorwaarden worden stabiel opgebouwd, zonder dat elke wijziging bij de opdrachtgever direct doorwerkt.
Payroll
Bij payroll speelde de inlenersbeloning geen rol. Bij payrolling gaat het erom dat een payrollkracht qua beloning recht heeft op gelijke beloning. Dit houdt in dat een payrollkracht – in tegenstelling tot een uitzendkracht – wel recht heeft op arbeidsvoorwaarden die één-op-één gelijk zijn aan de arbeidsvoorwaarden van werknemers die gelijke of gelijksoortige werkzaamheden verrichten in dienst bij de opdrachtgever.
Van gelijk naar gelijkwaardig
De afschaffing van de inlenersbeloning is meer dan een technische wijziging. Het is een andere manier van kijken naar arbeidsvoorwaarden voor flexwerkers.
Waar het eerder draaide om het één-op-één overnemen van bepaalde arbeidsvoorwaarden, gaat het nu om het zorgvuldig samenstellen van een evenwichtig totaalpakket. Door verder te kijken dan alleen loon en ook pensioen en verlof mee te nemen, ontstaat een eerlijker en toekomstbestendig geheel.
Bij Tentoo volgen we deze ontwikkelingen op de voet. Wij zorgen dat de regels rondom de beloning van uitzendkrachten vanaf 2026 helder en correct worden toegepast. Zo weten opdrachtgevers waar ze aan toe zijn en kunnen flexwerkers rekenen op arbeidsvoorwaarden die vandaag én op de lange termijn in balans zijn.